วันเสาร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

“หัวใจ.............ในกำมือ”


“หัวใจ.............ในกำมือ”

กำลังใจที่มีให้ตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญมากในวันที่เป็นทุกข์
ไม่มีมือคู่ในจะเช็ดน้ำตาให้เราได้อย่างหมดจดเท่ามือของเราเอง
ไม่มีคำพูดจากปากใครที่จะปลอบใจให้เราได้ผ่อนคลายเท่าที่หัวใจเรารูสึก
ไม่มีอ้อมกอดไหนที่เพิ่มความมั่นใจและเรี่ยวแรงให้กับเรา
เท่าแขนสองข้างของเราที่ยกขึ้นกอดตัวเอง
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเป็นอยู่
ทุกความรู้สึกที่เรากำลังรับรู้
ไม่มีใครสึกซึ้งได้เท่าตัวของเรา

ความเข้มแข็งนั้นมันอยู่ในหัวใจของเราทุกคนอยู่แล้ว
จงสร้างมันขึ้นมาด้วยกำลังใจ
กำลังใจที่เราเป็นผู้ให้แก่ตัวเราเอง
กำลังใจที่อยู่ในสองมือ
ที่เรายกขึ้นมาเช็ดน้ำตาตัวเอง
กำลังใจที่อยู่ในกำมือของเรา
ที่จะสร้างขึ้นมาด้วยกำลังตัวเอง จะใช้เมื่อไหร่ก็ได้

ก็แค่............


        “ก็แค่..............”

เคยเป็นไหม?
ที่ต้องลุกขึ้นมาขัดแย้งกับใครสักคน
อาจเพราะคิดไม่ตรงกันเห็นความเห็ฯไม่เท่ากัน
ไม่ได้รู้สึกไม่ได้ไปทางเดียวกัน
มันเป็นเรื่องยากที่จะทำให้ทุกคน
มองของสิ่งเดียวกันในมุขเดียวกัน
การที่เราต้องทำหรืออธิบาย
ในสิ่งที่คนอื่นไม่เข้าใจนั้นก็เป็นเรื่องเหนื่อย


ไม่จำเป็นหรอกที่จะให้ทุกคนมาเข้าใจ
ในสิ่งที่เราทำเราเป็นในทุกเรื่อง
ไม่จำเป็นที่จะเอาความคิดของคนอื่นมาตัดสินตัวเราเอง
โลกนี้ก็มีคนเกิดมาเพื่อนวิจารณ์อย่างเดียว
ถ้าเราได้คิดดีแล้วว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้น ดีแล้ว ถูกแล้ว


ไม่ได้เลวร้าย ไม่ได้ผิดกฎหมาย ไม่ได้เดือดร้อนใคร
ไม่ต้องให้คนอื่นมาเข้าใจเราในทุกเรื่องก็ได้
และถ้าวันนึงมีใครลุกขึ้นมาบอกว่า
สิ่งที่เราทำอยู๋ไม่เข้าท่าเลย


ก็อย่าไปวิตกกังวน นั้นมันก็อาจเป็นเพียงแค่...
คนคนหนึ่งที่เห็นไม่ตรงกับเราก็เท่านั้นเอง